(Ostatecznie na zaproszenie do kina trzeba sobie jakoś zasłużyć. Za darmo nie rozdajemy:))

Pytanie tym razem było naprawdę histeryczne. Każdego dnia dostaję informacje od ludzi, z którymi już zdążyłam się zżyć, że wyjeżdżają, zmieniają zawód, robią sobie przerwę. Istny pogrom.

Pytanie brzmiało więc: dlaczego tylu znanych mi dziennikarzy zmieniło w ostatnich tygodniach zawód?! Dlaczego Wasi koledzy po fachu wyjeżdżają na Wyspy?! Dlaczego nie chcą uprawiać tego najpiękniejszego zawodu na świecie?!

Oto spis nagrodzonych zaproszeniami odpowiedzi:

1. – Wszyscy, których Pani wspomina, na pewno pracują incognito na brytyjskich zmywakach, w ukryciu szykując wstrząsające reportaże o życiu rodaków na Wyspach

2. – Magdo, dziennikarze wyjeżdżają, bo chcą oglądać mecze Premier League na żywo!!! Doprawdy nie znajduję innego powodu

3. – 60 dag mąki,
- 40 dag tłuszczu (najlepiej mieszany: masło + margaryna + smalec),
- 20 dag cukru pudru,
- 4 żółtka,
- skórka otarta z 1/2 sparzonej cytryny,
- szczypta soli.
Mąkę usypać w kopczyk, zrobić wgłębienie, wbić żółtka, dodać cukier, sół i skórkę. Tłuszcz pokroić na kawałeczki i wszystko razem siekać nożem, a potem tylko zlepić palcami. Chodzi o to, żeby ciasta nie wyrabiać, bo ogrzeje się od rąk i tłuszcz się roztopi.
Ciasto uformować w kulę zawinąć w folię i włożyć na godzinę do lodówki.
3/4 ciasta wylepić średnią tortownicę (wcześniej niczym nie smarować), uformować wysokie brzegi, nakłuć widelcem w wielu miejscach i wstawić do bardzo mocno nagrzanego piekarnika (ustawić na max) i podpiec na słomkowy kolor.

4. – Bo wyruszyli w poszukiwaniu Keiry Knightley

5. – Może chcą uniknąć spamu przychodzącego na redakcyjne maile? (konkursy, informacje prasowe, itp)

Pisano o nim zarówno w branżowej jak i ogólnotematycznej prasie. Niektóre tytuły poświęciły mu całe numery.

Kilka agencji interaktywnych eksplorując SL budowało nowe kompetencje, testując je następnie na klientach za przypuszczalnie niezłe pieniądze.

Eksperci twierdzili, że możliwości reklamowe są w Second Life ogromne…

Ale:

Według oficjalnych statystyk Linden Lab użytkowników z Polski było we wrześniu 2007 roku dokładnie 6756.

W grudniu 2007 ta liczba spadła do 4213 użytkowników.

Liczby tłumaczą efekt medialny: bezkarnie można się było przechwalać posiadaniem nawet najbardziej fantastycznego skrawka Second Life, bo kto miał sprawdzić, co tam naprawdę jest?

To też nauczka dla mediów. Łatwo dać się wkręcić.

I wskazówka dla piarowców: wielu bzdetów media nie sprawdzają. Im mniejsza szansa, że sprawdzą, (bo dziennikarze nie mają czasu na rejestrację, bo statystyki nie są prezentowane na stronie głównej, bo inni już piszą, więc pewnie sprawdzili) tym więcej ubitej piany.

źródło dla liczb

Światy społeczne w internecie

Badania ilościowe to stanowczo za mało. Zawsze po nich pozostaje niedosyt. Dzięki stworzeniu tzw. Wielkiego Obrazu dla interesującego nas zagadnienia możemy otrzymać informacje, do których nie sposób dotrzeć w żaden inny sposób.

Tworząc go możemy z jednej strony posłużyć się badaniami ilościowymi dostarczanymi np. przez Megapanel PBI/Gemius, które są źródłem informacji o ruchu dokonującym się na istniejących serwisach WWW. Jednak badanie to nie rejestruje zjawisk, których istota tkwi w komunikacji i charakterze treści publikowanych w internecie. Jeśli planujemy agresywne działania – np. inwazję w rejony przez nas dotąd nie wykorzystywane, lub też szukamy niszy na rynku informacyjnym, którą można pokryć lub zawłaszczyć, aby zdobyć przewagę konkurencyjną – wówczas należy sięgnąć po narzędzia analityczne, które nie korzystają ze zdobyczy statystyki, ale – uwaga! – odwołują się do modeli antropologicznych i interakcjonistycznych.

Naszym zadaniem jest poszukiwanie autentycznych zjawisk społecznych niosących ze sobą potencjał dla rozwoju marki.

Światy społeczne

Światy społeczne w internecie funkcjonują w inny sposób niż w świecie materialnym.

To zbiory sensów, zawierające się w serwisach o podobnej tematyce, gdzie użytkownicy połączeni są relacjami wyrażanymi przez linkowanie i akty komunikacyjne. Naszym zadaniem jest więc zidentyfikować te światy i określić ich potencjał. W internecie najczęściej jest tak, że światy społeczne są płynne i każdy z nich posiada wiele wymiarów, które owym społecznym światom pozwalają płynnie przechodzić jednemu w drugi. Stosujemy więc w naszej pracy metody badawcze o charakterze otwartym, w tym Metodologię Teorii Ugruntowanej. W skrócie chodzi o to, aby w trakcie procesu badawczego nie posiłkować się żadnymi tezami, ale przystąpić do badania z czystym umysłem i bez przesądów. Opis i teoria badanych zjawisk tworzy się wraz z pojawianiem kolejnych informacji.

W metodzie tej istnieją trzy istotne wymiary, w których pojawiają się poszukiwane przez nas informacje:
- Wymiar informacji nietrwałej (temporal serendipity) – chodzi tutaj o umiejętność znajdowania nowych źródeł danych, czyli o znalezienie się we właściwym miejscu i czasie by zaobserwować kilka niezwykle istotnych wydarzeń dla dalszego prowadzenia obserwacji i analizy.
- Wymiar relacji społecznych badacza (serendipity relations) – znalezienie właściwego informatora (tutaj: informatorów i ekspertów z danego obserwowanego
obszaru) i utrzymywanie z nim dobrych relacji.
- Wymiar analityczny odkrycia (analitical serendipity) – dotyczy on powiązania danych jakościowych z istniejącymi teoriami, bądź formułowanie propozycji ich modyfikacji.

Badanie polega w głównej mierze na analizach zawartości serwisów internetowych.
Najlepiej jest rozpocząć pracę od zasięgnięcia informacji w wyszukiwarce. Google i Yahoo zawierają wszystko, czego potrzebujemy. Praca polega na przeanalizowaniu charakteru treści serwisów konkurencji, sprawdzenie, jakiego rodzaju serwisy i strony są w obszarze naszej naturalnej grawitacji. Z pomocą przyjdą nam narzędzia, dzięki którym będziemy w stanie wizualizować sieci zależności tematycznych i linkowanie pomiędzy tymi serwisami. W ten sposób można – chociażby szkicowo – zakreślić występujące tutaj światy społeczne i przeznaczyć je do szczegółowego badania.

Zazwyczaj na tym etapie dochodzi do odkrycia, kontaktu z czymś czego istnienia wcześniej sobie nie uświadamialiśmy. Rezultatem takiego działania jest mapa poznawcza interesującej nas części rynku, wraz z niektórymi zależnościami pomiędzy poszczególnymi elementami reprezentującymi obszary naszego zainteresowania. Teraz, następnym krokiem jest zdefiniowanie naszych celów marketingowych na nowo. Zbudowana na takiej analizie strategia często otwiera całkiem nowe horyzonty dla marki, dając szansę na rozwój autentycznej komunikacji społecznościowej.

Koniec wiary w e-cuda!
Nie ufaj tym, którzy obiecują że za 50.000 złotych zbudują obecność Twojej marki on-line.

Te wspomniane pięćdziesiąt tysięcy przekłada się na kilkaset odwiedzających miesięcznie Twoją stronę. To kropla w morzu Internetu. Z jednej strony marki budują zasięg w ATL liczony w milionach kontaktów, z drugiej strony w Internecie nie wiedzieć czemu poprzestają na animowanych laurkach, które potencjalni konsumenci odwiedzają często przypadkowo, nigdy później do nich nie wracając.

Nadchodzi nieuchronny koniec jednorazowych zrywów typu „wystrzel i zapomnij”. Taka instrukcja sprawdza się doskonale w myśliwcach F-16, ale w marketingu interaktywnym jest czystym samobójstwem.
Częstą niewłaściwą praktyką stosowaną szczególnie przez marki FMCG są różnego rodzaju kuponowe promocje, które w czasie kilkutygodniowej kampanii również w sieci, są wspierane znacznymi budżetami mediowymi, a na wizytówkowej stronie mają przedruk z promocyjnej ulotki z animowanym regulaminem. Tuż po zakończeniu następuje nagłe wyłączenie adresu i wylanie z kąpielą setek tysięcy potencjalnych klientów, mimo że wielu z nich chętnie podjęłoby dalszą interakcję z naszą marką.

W każdym obszarze marketingu najważniejszą wartością jest umiejętność postrzegania marki z perspektywy klienta. Same strony, portale, banery, reklama on-line, cms, sms, webpositioning… to tylko narzędzia. Jesteśmy zasypywani dziesiątkami nowych pojęć zapominając o najważniejszym. W praktyce liczą się emocje. One budują najsilniejsze więzi klientów z marką.

Na nich warto budować relacje, zachęcać do aktywności i zaangażowania. Komunikacja on-line w epoce Web 2.0 wprost zachęca do oddania Konsumentom w pełni inicjatywy. Sami odbiorcy stają nośnikiem emocji związanych z naszą marką. Dzięki takiej technice zyskujemy kontakt nie z setkami czy tysiącami, lecz z setkami tysięcy potencjalnych klientów. Użytkownicy sami łączą się w grupy, piszą blogi a co najważniejsze inspirują następnych do aktywności i zainteresowania naszą marką, ofertą czy produktami.

Czas biegnie. Poprzeczka z każdym dniem jest ustawiana coraz wyżej. Nie wystarczy zaserwować odbiorcom banału w postaci zbioru tapet i wygaszaczy, które w istocie przestały kogokolwiek interesować wiele lat temu.
Trzeba umieć się wyróżnić. Strategia „copy – paste” nie sprawdza się niezależnie czy naśladujemy wzory amerykańskie czy europejskie. Kolejne klony YouTube, Digg’a czy 43thing przyjmowane są bez entuzjazmu, często ku zdziwieniu klientów, którzy liczyli że uda się.

Mitem jest, że budowa dobrej strony zajmuje 2-3 tygodni. Teraz liczą się duże produkcje, video i mobilny internet. Największe, w których brałem udział, budowane były przez kilkunastoosobowe zespoły przez kilka miesięcy. Coraz bardziej w kreacji liczy się technologia. Szanse mają więc przemyślane strategie. Wiele polskich marek zainwestowało z sukcesem w kreację on-line. Roczne budżety idą w setki tysięcy złotych, które wspierane są dodatkowo wydatkami mediowymi o podobnej wielkości. Powstają dzięki temu platformy aktywności docierające do setek lub nawet mionów internautów. Dodatkowo klienci zdobywają obszerne bazy aktywnych odbiorców, które powiększane z roku na rok, stają się bezcennym Świętym Gralem dla marki.

Nie sądzę, bynajmniej, że jest to objaw specjalnej odwagi ze strony klientów. Wystarczy przestać wierzyć w cuda i dobrze policzyć. Osiągnięcie konkretnych efektów jest w zasięgu ręki. Tym bardziej jest to kuszące, że wielu konsumentów, szczególnie z młodych grup docelowych, dawno wypuściło z ręki pilota TV, odeszło od kanapy i nieodwracalnie pokochało Internet. I tylko od Ciebie… Halo! Nie odwracaj się! Mówię do Ciebie!…zależy czy będziesz to umiał wykorzystać, zanim zrobią to Twoi konkurenci.

Media&Marketing, Koniec wiary w e-cuda

Użytkownicy serwisów plotkarskich takich jak Pudelek, to młoda grupa docelowa, w której przewagę mają młode kobiety. Nie widzę powodów, dla których na przykład branża kosmetyczna, choćby producenci środków na trądzik czy kosmetyków kolorowych, mieliby takich miejsc unikać. Wszystkie firmy, których reklamy znajdziemy w Bravo czy Dziewczynie, dobrze się wpasują w linię Pudelka.pl czy Kozaczka.pl. Choć są to serwisy plotkarskie, to dużo różni je od Superexpressu czy Faktu, które raczej szukają i tworzą sensacje, niż obmawiają i polują na ciekawostki o celebrities. Stąd bliżej im do Vivy i Gali niż brukowców.

Już sam przegląd reklam obecnych na tych serwisach – dużego operatora telekomunikacyjnego czy taniej linii lotniczej – świadczy o tym, że reklamodawców nie odstrasza odium serwisu plotkarskiego. Zresztą czym te serwisy różnią się od takiej marki jak TVN Style? Głównie gorszymi skojarzeniami, bo raczej nie treścią.

Reklama w Internecie bardzo często kupowana jest zresztą zasięgowo, czyli tak, by dotrzeć do jak największej liczby potencjalnych klientów. Na plotkarski serwis, który jest częścią sieci reklamowej, trafiają więc najróżniejsze reklamy i firmy mogą nawet nie wiedzieć, gdzie się znalazł się ich baner.

*Przypuszczam, że pewna część użytkowników takich serwisów ma równie atrakcyjny dla reklamodawców profil co widownia TVN Style czy czytelnicy Twojego Stylu czyli znajdziemy na nich również kobiety zarabiające powyżej 3 tys. netto miesięcznie, a dotarcie do nich może być znacznie tańsze.

Gazeta Wyborcza, Tytuł oryg: ”Serwisy plotkarskie podbijają Internet”